يك سال ثانيه






حسن فرامرزى

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
درباره :
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ
صفحه خانگی شود

مطالب اخیر
یکشنبه ۱ آبان ۱۳٩٠
دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳٩٠
یکشنبه ٥ تیر ۱۳٩٠
چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٠
دوشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٠
چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٠

کلمات کلیدی
 
نویسندگان وبلاگ



آرشیو وبلاگ
آبان ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
بهمن ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳


صفحات وبلاگ

لینک دوستان
  قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
طراحی وب سایت

فید وبلاگ
  Feed  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

   

 

 

 

 

 

 

 

نمی زند

 

هر پیله ای که با چوب می زند پروانه می شود‬
‫چوبش را بالا بده‬
‫می گویم بزن‬
‫اما نمی زند.

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

ترس ما

ترس جنین

 

ترس ما از مرگ ترس یه جنین از تولدشه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

شبیه به درختا

 

یه پاک کن ورداشت و زانوهاشو پاک کرد.

می خواست شبیه درختا باشه.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

میزان الحراره

 

نقطه جوش یک مغز چقدر است؟

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

سایه های وهم

 

به نظرم کمتر کسی است در دنیا که اندازه خودش را درست بداند. بداند از کجا  آغاز می شود و به کجا ختم می شود؟ مختصاتش چیست؟ اگر  بی نهایت است پس چرا مثل یک صفر زندگی می کند و اگر صفر است پس چرا سودای بی نهایت بودن را در سر می پروراند؟

 این روزها  وهم و توهم، ذهنم را به خود مشغول کرده است. آیا گریزی از وهم وجود دارد؟ احساس می کنم بیشتر آدم ها نه قدر و اندازه خودشان را درست می دانند و نه اندازه دیگران را، وهم  و بافته های ذهن شان را به دیگران نسبت می دهند و اسمش را  می گذارند شناخت. عجیب تر این که این وسط از دل این وهم ها چه سوء تفاهم های دودمان سوزی که بیرون نمی آید.

هر چقدر سنم بیشتر می شود بیشتر می فهمم که  مرد بودن و زن بودن، کشش این دو به هم، شیفتگی و دلدادگی  اوهامی بیش نیستند. این ها سایه هایی بی مقدار از اصل زندگی اند، حقیقت زندگی در ورای این رنگ و لعاب هاست.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

؟

 

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن مرد زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن زن

 

 

این وسط یه مرد پیدا می شه؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

کله پزی بصیرت

چشم گوسفند موجود است.

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

پیله زمان

 

زمان برای ما بسیار شبیه پیله ای است که یک پروانه دور خود می تند. وقتی پیله کامل شود رهایی اتفاق خواهد افتاد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

تشخص

 

 دنبال چشمه گیومه می گردد که برجسته شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...


 

 

 

 

 

 

 

 

کفترچاهی

 

 ته چشمانم چاهی است

 که نور با سطل هایش

هر روز دست خالی برمی گردد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...