يك سال ثانيه






حسن فرامرزى

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
درباره :
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ
صفحه خانگی شود

مطالب اخیر
یکشنبه ۱ آبان ۱۳٩٠
دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳٩٠
یکشنبه ٥ تیر ۱۳٩٠
چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٠
دوشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٠
چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٠

کلمات کلیدی
 
نویسندگان وبلاگ



آرشیو وبلاگ
آبان ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
بهمن ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳


صفحات وبلاگ

لینک دوستان
  قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
طراحی وب سایت

فید وبلاگ
  Feed  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

   

 

نوستالژی رهاشدگی در اشعار ويسواوا شيمبورسکا
خانم شيمبورسکا را در ايران با مجموعه آدم ها روی پل می شناسيم. شيمبورسکا در دهه ۶۰ ميلادی برنده جايزه نوبل ادبی شد.
آدم ها روی پل از معدود مجموعه های موفق ترجمه شعر است. شايد دليل عمده اين موفقيت حضور نمايندگان مسلطی از دو زبان مبدا و مقصد در آن باشد. مارک اسموژنسکی که هموطن خانم شيمبورسکا و لهستانی است و دکترای ادبيات فارسی دارد با کمک چوکا چکاد و شهرام شيدايی آدم ها روی پل را به فارسی برگردانده اند.
وجه تمايز اشعار شيمبورسکا، نگاه بشدت نوستالژيک او به طبيعت و اجزا آن است. او از حقارت مرزهای بشری سخن می گويد که ابرهای بسياری بی مجازات از بالای آن عبور می کنند يا مورچه ای که بدون رواديد از بين پوتين های سربازی که کنار سيم خاردار مرز دو کشور رد می شود یا موقعیت طنز آمیز گنجشکی که سرش در یک کشور است و دمش در کشور همسایه.
اما نگاه سراسر حسرت بار شیمبورسکا به طبیعت و پالودگی آن به قیاس با تناقضات وجود انسان منجر می شود.
او هیچ ابایی ندارد که حتی پیاز را زیر ذره بین تخیل خود ببرد و آن را با لایه های ناهمگون روح انسان و تناقضات همیشگی آن بسنجد و بنویسد که: پیاز تا مغز پیاز است و مثل ما دل و روده ندارد.
شاید یکی از بهترین شعر های او قطعه ای با این پایان بندی باشد:
قلب نهنگ صد کیلوست اما به یک لحاظ سبک است، هیچ چیز حیوانی تر از وجدان پاک در سومین سیاره خورشید وجود ندارد.
شیمبورسکا در این شعر به زیبایی به قلب ایمان تصنعی و باور ایدئولوژیک دگم می تازد.
بررسی مفصل این مجموعه را می گذاریم برای بعد از عید.




...