يك سال ثانيه






حسن فرامرزى

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
درباره :
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ
صفحه خانگی شود

مطالب اخیر
یکشنبه ۱ آبان ۱۳٩٠
دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳٩٠
یکشنبه ٥ تیر ۱۳٩٠
چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٠
دوشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٠
چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٠

کلمات کلیدی
 
نویسندگان وبلاگ



آرشیو وبلاگ
آبان ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
بهمن ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳


صفحات وبلاگ

لینک دوستان
  قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
طراحی وب سایت

فید وبلاگ
  Feed  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

   

 

 هی مرد گنده گريه نکن!

ديروز رفته بودم تئاترشهر.جلال تهرانی را از پارسال با نمايش تک سلوليها ميشناسم. پارسال تهرانی، تک سلوليها را در تالار مولوی به روی صحنه برده بود و انصافا کار فوق العاده ای بود.نمايشی با قصه های موازی، پيچيده  و ساختاری تنيده که تماشاگر را با زوايایی نو و بديع آشنا می کرد، اما تصور می کنم آنچه به کار جديد تهرانی ضربه زده و آن را از چارچوب کاری قابل اعتنا خارج کرده تاکيد فرسايشی او روی مفاهيم جنسی است.  متاسفانه خواست های جنسی در جامعه ايران بدلايل بسياری با دگم های عجيب و غريبی همراه بوده و بسياری از نويسندگان  ما نتوانسته اند وارد اين حوزه ها شوند و بالطبع به خودسانسوری روی آورده اند اما از ديگر سو معدودی هم که به اين مقوله پرداخته اند ازآن طرف بام افتاده اند. ديروز بعد از نمايش از خودم می پرسيدم آيا واقعا اينهمه تاکيد روی اعضا و اصطلاحات و تکه پرانی های جنسی لازم بود؟ ما متاسفانه بعد سالها تکليف خود را با اين مقوله روشن نکرده ايم و طبيعی است که ذهن بسياری از ما بويژه نويسندگان را به خود مشغول کند.

...