يك سال ثانيه






حسن فرامرزى

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
درباره :
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ
صفحه خانگی شود

مطالب اخیر
یکشنبه ۱ آبان ۱۳٩٠
دوشنبه ۱۳ تیر ۱۳٩٠
یکشنبه ٥ تیر ۱۳٩٠
چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٠
دوشنبه ٩ خرداد ۱۳٩٠
چهارشنبه ٤ خرداد ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠
جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠
شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٠

کلمات کلیدی
 
نویسندگان وبلاگ



آرشیو وبلاگ
آبان ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
بهمن ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳


صفحات وبلاگ

لینک دوستان
  قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
طراحی وب سایت

فید وبلاگ
  Feed  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

   

 

 

آتشی در خاکآتشی

 

با همه غم های دنيا آشنايم من

با غم دريا که اقيانوسش از دامان خود رانده

با غم درياچه که از آغوش دريا دور مانده

با غم سنگی که ونوسی خاص بودن سنگ گوری شد

 

 

آسانسور

نپرسي آب چيست و علف
چگونه مي وزد از لاي آجر و آهن ؟
پله ها را كه مي پيمودي
نفس زنان
پنجره اي بود ميانه هر دو اشكوب
و كرت سبزي
قاب خيال و خاطره
و تپه اي در مه
كه شقايقي بر آن مي سوخت
و پنجره بالاتر
به رنگ و عبور بازت مي گرداند
در آسانسوري مانده اي امروز
بي پنجره و طرح گذرگاهي
كه به تكمه اي
سال ها از خيابان دورت مي كنند
بي آنكه به آستانه اي نزديك شده باشي و به سلامي
و بازگشتت
صعودي دوباره است
به ژرفاي ظلمت
نپرسي آب چگونه است و علف
چگونه مي سرايد از ميان آجر و آهن؟
و ريشه ها
به سوی كدام ژرفاي سيراب همهمه مي كنند ؟
درياب
كه آفتاب بعدي شصت سال
از كوچه هاي كودكي دورت خواهد كرد
و پنجره اي نيست تا چراغ شقايقي بياورد
بر تپه ای

 

منوچهر آتشی فرزند جنوبی نيما به جهان سايه ها رفت، يادش باشد و بماند.

...